پیام ویژه - ایران /متن پیش رو در ایران منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
ویکتوریا تیلور-معاون پیشین دستیار وزیر خارجه آمریکا| توافق با ایران احتمالاً بهترین نتیجهای است که در شرایط موجود میشد به آن دست یافت، اما شاید بهتر از حالتی نباشد که اگر ایالات متحده از ابتدا به جای جنگ، مسیر دیپلماسی را در پیش میگرفت. در واقع، اگر واشنگتن از آغاز رویکرد مذاکره و دیپلماسی را دنبال میکرد، امکان دستیابی به توافقی کمهزینهتر، پایدارتر و با اعتمادسازی بیشتر وجود داشت. ایالات متحده با آغاز جنگ علیه ایران، فرصتهای موجود را به هزینههای سیاسی و امنیتی تبدیل کرد و مسیر دستیابی به یک توافق پایدار را پیچیدهتر ساخت.
بازار ![]()
جنگ علیه ایران از نظر راهبردی یک شکست بوده است. اگر در گذشته ایران از تاکتیک «صبر راهبردی» برای مدیریت تنشها و جلوگیری از درگیری مستقیم استفاده میکرد، در جریان این جنگ اخیر رویکردی فعالتر و تهاجمیتر در پیش گرفت و نشان داد که میتواند هزینههای قابل توجهی به طرف مقابل تحمیل کند. در نتیجه، موازنه بازدارندگی در منطقه تغییر کرده و تهران اکنون با اعتماد بهنفس بیشتری در معادلات امنیتی عمل میکند. علاوه بر این، از زمان آغاز این جنگ توسط ایالات متحده، اهداف راهبردی آن نیز تغییر کرده است. در نهایت، آمریکا در تحقق تغییر رژیم شکست خورده و در عوض ایران را قویتر کرده است. اگرچه براساس گزارشها این توافق تنگه هرمز را دوباره باز خواهد کرد، ایران نشان داده است که تهدیدهای دیرینهاش برای بستن این تنگه صرفاً بلوف نیست و میتواند اقتصاد جهانی را به شدت مختل کند. توانایی بستن این تنگه یک ابزار ژئوپلتیکی قدرتمند برای اعمال فشار بر بازارهای انرژی و تجارت جهانی محسوب میشود. به همین دلیل، حتی در صورت بازگشایی رسمی، این اهرم همچنان در دستان ایران باقی میماند. از این رو، تهران احتمالاً در آینده نیز از این تهدید بهعنوان یک ابزار بازدارنده در چالشهای احتمالی استفاده خواهد کرد.