پیام ویژه - ایرنا / معاون شورای امنیت ملی روسیه، غرب را به دخالت در انتخابات ارمنستان متهم کرد و گفت قطع روابط با مسکو، پیامدهای وخیمی برای ایروان در پی خواهد داشت.
به گزارش راشاتودی، «دیمیتری مدودف» اعلام کرد: قطع روابط ایروان با مسکو پیامدهای وخیمی برای ارمنستان خواهد داشت و اتحادیه اروپا به هیچ عنوان به این مساله اهمیتی نمیدهد. روسیه از این پس، نیت واقعی مقامهای ارمنستان را نه بر اساس اظهارات، بلکه بر پایه اقدامات عملی آنها قضاوت خواهد کرد.
وی افزود: درخواست برای لغو مصونیت قضایی «گاگیک تساروکیان» رهبر مخالفان، آغاز موج جدیدی از سرکوب علیه مخالفان در ارمنستان است. سرکوب مخالفان سیاسی اکنون به یکی از ویژگیهای اصلی گروه حاکم در ارمنستان تبدیل شده است.
این مقام روس گفت: مداخله کشورهای غربی در روند انتخابات ارمنستان بیسابقه بوده و غرب، دستگاه حکومتی این کشور را به طور عملی تحت مدیریت مستقیم خود قرار داده است. غرب، ایروان را ابزاری در تقابل خود با روسیه میداند و به دنبال پاکسازی صحنه سیاسی این جمهوری است. مسکو امیدوار است حزب «نیکول پاشینیان» به دیدگاههای اکثریت رأیدهندگان در ارمنستان توجه کند.
روابط بین ایروان و مسکو از زمان بازپس گیری قره باغ توسط آذربایجان در سال ۲۰۲۳ و آوارگی ارمنی تبارها به شکل قابل ملاحظهای رو به وخامت گذاشته است. پاشینیان روسیه را به عدم ارائه ضمانتهای امنیتی کافی در طول این حمله متهم کرده در حالی که ارمنستان در کنار مذاکرات صلح نوظهور با آذربایجان، تعامل دیپلماتیک خود را با اتحادیه اروپا تسریع کرده است.
در سال ۲۰۲۵، پارلمان ارمنستان قانونی را تصویب کرد که بیانگر قصد این کشور برای پیگیری عضویت در اتحادیه اروپا بود. برگزاری متوالی اجلاس اتحادیه اروپا و ارمنستان و همچنین نشست جامعه سیاسی اروپا در ایروان در اوایل ماه مه نیز در بروکسل به عنوان نشانهای از اتحاد سیاسی تعبیر شد.
نتایج انتخابات پارلمانی ارمنستان نشان میدهد که بخش قابل توجهی از رای دهندگان همچنان از ادامه مسیر دولت پاشینیان حمایت کردهاند؛ مسیری که بر تنوع بخشی به روابط خارجی و کاهش وابستگی سنتی به روسیه تاکید دارد. با این حال واقعیتهای ژئوپلیتیکی منطقه نشان میدهد ارمنستان نه توانایی قطع کامل روابط با روسیه را دارد و نه میتواند به سرعت در مدار غرب قرار گیرد.
از همین رو بسیاری از تحلیلگران معتقدند مهمترین پیام انتخابات ۲۰۲۶ ارمنستان نه انتخاب میان روسیه یا غرب، بلکه تلاش ایروان برای ایجاد توازن میان دو قطب قدرت در شرایطی است که آینده قفقاز جنوبی بیش از هر زمان دیگری به رقابتهای ژئوپلیتیکی و سرنوشت روند صلح منطقه گره خورده است.