پیام ویژه - فرهیختگان / پنتاگون در حال بررسی تغییرات اساسی در حضور نظامی خود در خلیج فارس است؛ تحولی که میتواند پس از پایان جنگ ایران، نقش آمریکا در منطقه را برای دهههای آینده دگرگون کند. ماهها حملات موشکی و پهپادی ایران به پایگاههای آمریکایی، خسارتهای سنگینی به تاسیسات نظامی واشنگتن وارد کرده و فرصتی برای بازنگری در استقرار نیروها فراهم آورده است. وزارت دفاع با هدایت دفتر سیاست خود، در حال ارزیابی این موضوع است که آیا پایگاههای آسیب دیده را به شکل سابق بازسازی کند، آنها را کوچکتر نماید، یا حتی برخی از آنها را به کلی رها سازد.
یکی از محورهای اصلی این ارزیابی، عقبنشینی از پایگاههای بزرگ خلیج فارس مانند بحرین و کویت است که در طول جنگ به شدت آسیب دیدهاند. فرماندهی مرکزی آمریکا که معمولا ۴۰ هزار سرباز را در ۲۰ پایگاه از اردن تا عمان مستقر میکند، قبلا بسیاری از این تاسیسات را به دلیل آسیبپذیری در برابر حملات ایران تخلیه کرده است. حالا این سوال مطرح است که آیا بازگشت به وضعیت قبل از جنگ منطقی است یا باید به سمت استقرار نیروها در مناطق غربیتر مانند اردن، سرزمینهای اشغالی یا سواحل دریای سرخ عربستان حرکت کرد.
این بازنگری، اختلافات عمیقی را درون دولت ترامپ برانگیخته است. از یک سو، طرفداران مداخله نظامی خواهان حفظ حضور گسترده در خلیج فارس هستند و از سوی دیگر، گروهی که خواستار تمرکز بر تهدیدات بزرگتری مانند چین و دفاع از خاک آمریکا هستند، کاهش تعهدات منطقهای را پیشنهاد میکنند. دریاسالار بردلی کوپر، فرمانده سنتکام از جابجایی نیروها به سمت غرب حمایت میکند، اما برخی مقامات نگرانند که حضور بیشتر در سرزمینهای اشغالی، با توجه به نگرانیهای جاسوسی، آسیبپذیریهای جدیدی ایجاد کند.
با وجود این بحثها، هرگونه تغییر در وضعیت نظامی آمریکا نیازمند تایید مقامات ارشد است و هنوز تصمیم نهایی گرفته نشده است. متحدان خلیج فارس که دههها به چتر امنیتی آمریکا وابسته بودهاند، نگران کاهش نیروها هستند، اما پنتاگون تاکید دارد که هرگونه عقبنشینی با مشورت آنها انجام خواهد شد. هزینه بازسازی پایگاههای آسیبدیده هم به تنهایی ۵ میلیارد دلار برآورد شده و این رقم، خود عاملی تعیین کننده در تصمیمگیریهای آینده خواهد بود. آنچه مسلم است، جنگ ایران نقطه عطفی در حضور نظامی آمریکا در غرب آسیا ایجاد کرده که میتواند نقش واشنگتن را در این منطقه حساس برای همیشه تغییر دهد.