پیام ویژه - خراسان / «اصل دشمنی باقی است اما...» عنوان سرمقاله در روزنامه خراسان به قلم حامد رحیم‌پور است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
برای جمهوری‌خواهان، نتیجه‌ای که رقم خورد، حتی از بدترین نتیجه‌ای که از نظرسنجی‌ها پیش‌بینی می‌شد نیز بدتر است. اگرچه در اصل دشمنی با ایران، تفاوت ماهوی میان دموکرات و جمهوری‌خواه وجود ندارد، اما قطعاً این پیروزی نتایج قابل‌توجهی برای ایران خواهد داشت.
اولاً، یک بازدارندگی در عرصه سیاست داخلی آمریکا ایجاد می‌کند تا هر رئیس‌جمهوری در آینده، اگر خواست حمله به ایران را آغاز کند، به این تجربه وحشتناک سیاسی بنگرد. با این آرا، سنا برای شش سال در اکثریت دموکرات خواهد بود.
ثانیاً، دوگانگی و اختلاف‌نظر شدید سیاسی میان قوه مجریه و مقننه، که در دست دو حزب قرار دارند، منجر به بروز مسائلی خواهد شد که پرونده ایران را از اولویت خارج خواهد کرد. ضمن آنکه دموکرات‌ها با شعار پایان جنگ روی کار آمده‌اند و برای سال ۲۰۲۸ باید این شعار را پیگیری کنند.
البته باید بدانیم که اندیشکده‌های مرتبط با دموکرات‌ها عموماً موافق محاصره دریایی و فشار اقتصادی هستند و از اقدام نظامی پرهیز می‌دهند. پس اصل فشار و دشمنی باقی است، اما با شکل دیگری پیگیری می‌شود.
ترامپ نیز پس از تشکیل سنا و مجلس نمایندگان جدید با مشکلات متعددی مواجه خواهد شد. از طرفی، دموکرات‌ها با قبض و بسط بودجه‌ای، استیضاح وزیران و حتی به جریان انداختن استیضاح ترامپ، قطعاً برای او مشکلات متعددی ایجاد خواهند کرد. ورود به کمیته ویژه در پرونده اپستین هم از گزینه‌های جذاب برای دموکرات‌ها خواهد بود.
از طرف دیگر، ترامپ با احتمال شورش داخلی حزب مواجه است. منطقاً حزب و بخشی از ناراضیان آن از جریان ماگا مجبور هستند برای نجات خود، علیه ترامپ موضع بگیرند و اقدام کنند.
در این مقطع، بزرگ‌ترین تهدید پیروزی دموکرات‌ها برای ایران نیز تقویت جریان سازشکار در ایران، با مخاطب‌یابی در مقامات رسمی آمریکایی برای دعوت به سازش و حل منازعه، از طریق نادیده‌انگاری دشمنی عمیق راهبردی آمریکا علیه ایران است.
در این میان، باید احتمال جنگ در دو ماه آینده را هم جدی و قابل‌توجه تلقی کرد؛ دو ماهی که ترامپ تا تشکیل مجلسین با ترکیب جدید فرصت دارد. بعد از آن هم نمی‌توان با قطعیت جنگ را منتفی دانست، چراکه ما با یک شبه‌دیوانه زخم‌خورده مواجه هستیم، اما این احتمال با احتمال بسیار کمتری همراه خواهد بود.
مهم این است که بخشی از بازدارندگی ایران احیا شد، اما مسیر و فرایند تکمیل بازدارندگی حداکثری همچنان باقی است.