پیام ویژه - خراسان / «شعر را سرمایه ملی بدانیم» عنوان یادداشت روز در روزنامه خراسان به قلم علیرضا حیدری است که میتوانید آن را در ادامه بخوانید:
امروز روز ملی شعر و ادب است و همچنین یادروز شاعر شیرینسخن و کمنظیر، استاد محمدحسین شهریار. شهریار را اهالی شعر خوب می شناسند او از سرآمدان غزل این بوم و بر است. شهریار بزرگ آذریزبان است و منظومۀ «حیدربابا»ی او اثری جاودانه. بااینحال ارادت او به زبان فارسی و شاعرانی چون مولوی و حافظ و فردوسی، گویای این نکته است که شهریار دلبستۀ زبان ملی و عامل اصلی پیوند تاریخی، فرهنگی و ادبی این سرزمین اهورایی، یعنی زبان فارسی است. یادروز شهریار، فقط یادروز یک شاعر نیست، بلکه یادروز نمادی از یکپارچگی و پیوستگی فرهنگی و تاریخی و ادبی ایران بزرگ است. نامیاد این شاعر نامبردار در گاه شمار ایرانی، خالی بود و از بایستههایی بود که خوشبختانه با کوشش نماینده دوره ششم تبریز در مجلس شورای اسلامی، رقم خورد.
در کنار این یادروز مهم و بایسته، شعر و ادب نیز پاس داشته میشود. این که رهبری شهید، شعر را «ثروت ملی» تعبیر کردند، ناظر به این موضوع است که این ثروت و سرمایه ملی یک دیرینگی تاریخی و فرهنگی دارد و امروز هم یک شاخص و امتیاز فرهنگی بهشمار میآید. اما متأسفانه اگر برنامهای برای روز شعر برگزار میشود، چیزی شبیه یک شب شعر بزرگتری است که هر روز مشابه آن را در گوشه و کنار شهرهایمان شاهدیم. پس برای روز ملی شعر و برای جشنواره شعر فجر باید فکر بهتری بکنیم تا شعر فقط زینت نباشد، باید شعر بهواقع ثروت و سرمایه ملی دیده شود.
به نظر میرسد روز ملی شعر و ادب، پس از این همه سال، هنوز از طرف اهالی شعر جدی گرفته نمیشود و چنان که مثلاً روز سینما سروصدایی برپا میکند، شعر و ادب با سکوت و آرامش روز میگذارند!
ناگفته نماند که بخشی از ماجرا هم برمیگردد به این که شعر و ادب در وزارت فرهنگ و ارشاد متولی مشخص و جدی ندارد؛ درحالیکه، سینما معاونتی دارد و دمودستگاهی و بودجهای و در کنارش خانه سینما و دیگر نهادهای مرتبط، اما شعر و ادبیات بیشتر دل به نهادهای غیردولتی و مردمی بسته است. چند سالی بود که دفتری به نام دفتر شعر و ادب تأسیس شد و البته آن هم نتوانست جای خود را باز کند. در کنار اینها مقایسه کنید جشنواره فیلم فجر را با جشنواره شعر فجر؛ جشنوارهای پرطمطراق و در مقابل جشنوارهای با چند شعرخوانی و معرفی چند برگزیده؛ تفاوت از زمین تا آسمان است!
به نظر میرسد در کنار پایگاهی مثل حوزه هنری که میدان وسیعتری برای شعر و ادبیات فراهم آورده است، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هم باید برای شعر و ادبیات قدر و منزلت بیشتری قائل شود و فکری برای متولیگری آن بکند، تا اگر بناست بهطور جدی روز ملی شعر داشته باشیم، اول دولت آن را جدی بگیرد. فراموش نکنیم که شعر هنر اول ماست و قرنها قویترین رسانۀ علمی و فرهنگی ما بوده است. تاریخ ما بدون «شعر» مفهومی ندارد.