پیام ویژه - ایرنا /رئیسجمهوری راست افراطی پرو، پیوستن کشورش به ابتکار امنیتی دونالد ترامپ، «سپر قاره آمریکا»، را تأیید کرد و گفت پرو با شرایطی مواجه است که «نه جبهههای نبرد دارد و نه مرزهای مشخص» و در آن «امکان تسلیم شدن یا امضای معاهده صلح» وجود ندارد.
به گزارش تله سور، رئیسجمهوری پرو در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل، سازمانهای جنایتکار را با گروههای تروریستی همسان دانست و تبعیت دولتش از سیاست خارجی ایالات متحده را تأیید و پیوستن کشورش به «سپر قاره آمریکا» را اعلام کرد.
کیکو فوجیموری همچنین از آنچه «نوع دیگری از جنگ» خواند، سخن گفت و اظهار کرد این جنگ از سوی سازمانهای جنایتکار فراملی علیه پرو اعلام شده است.
وی این سازمانها را «دشمنان دولت دموکراتیک» دانست و گفت پرو با شرایطی مواجه است که «نه جبهههای نبرد دارد و نه مرزهای مشخص» و در آن «امکان تسلیم شدن یا امضای معاهده صلح» وجود ندارد.
فوجیموری تأکید کرد پس از آنکه این سازمانها از نظر قانونی در زمره گروههای تروریستی قرار گیرند، نیروهای مسلح و پلیس ملی پرو مجاز خواهند بود علیه آنچه وی «تهدید علیه نظم داخلی» خواند، اقدام کنند.
رئیسجمهوری پرو این رویکرد را در ارتباط با طیفی از جرایم از جمله قاچاق مواد مخدر، اخاذی، قاچاق انسان و استخراج غیرقانونی معادن مطرح کرد، اما در سخنان وی جزئیات مشخصی درباره تضمینهای حاکم بر مداخله نظامی علیه این سازمانها یا سازوکار جلوگیری از استفاده گسترده از عنوان «تروریسم» ارائه نشد.
این رویکرد فوجیموری دامنه گستردهای برای اقدام نیروهای امنیتی در قبال غیرنظامیان ایجاد میکند که در پرو سابقههای تاریکی دارد در دوران ریاستجمهوری آلبرتو فوجیموری از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰، هزاران نفر با مواردی از نقضهای شدید حقوق بشر، ناپدیدشدن، اعدامهای فراقضایی و عقیمسازیهای اجباری مواجه شدند.
پیوستن پرو به «سپر قاره آمریکا»
رئیسجمهوری پرو در بخش دیگری از سخنان خود، پیوستن کشورش به «سپر قاره آمریکا» را نیز تأیید کرد؛ ابتکار امنیت منطقهای مورد حمایت دولت ترامپ که هدف اعلامشده آن هماهنگی مبارزه با جرایم سازمانیافته فراملی در قاره آمریکا است.
فوجیموری این پیوستن را نشانه عزم دولت برای مقابله با تحمیل «ترس و وحشت» بر قانون، دانست و تأکید کرد دولت وی «در برابر کسانی که قصد دارند ترس را بر قانون تحمیل کنند، عقبنشینی نخواهد کرد».
با این حال، به گفته کارشناسان مورد استناد این گزارش، ابتکار «سپر قاره آمریکا» با هدف همسو کردن کشورهای عضو با منافع راهبردی ایالات متحده دنبال میشود و از جمله اهداف آن، به باور این کارشناسان، کنار زدن رقبای غیرنیمکرهای از جمله چین از قاره آمریکا و دستیابی به منابع راهبردی منطقه است.
رامون مندس، تحلیلگر سیاسی، در گفتوگو با برنامه Notables شبکه تلهسور این ابتکار را شکلی دیگر از سیاست خارجی آمریکا دانست و آن را «پوششی برای ادامه دکترین مونرو یا دُنرو» توصیف کرد.
در عین حال، «سپر قاره آمریکا» تاکنون فاقد چارچوبهای عمومی مشخص درباره دامنه اختیارات، فرماندهی عملیاتی و سازوکارهای پاسخگویی مرتبط با مشارکت نیروها یا مستشاران آمریکایی در خاک کشورهای منطقه عنوان شده است.
اعلام پیوستن پرو به این ابتکار در حالی صورت میگیرد که این کشور پیشتر در «گروه سانتیاگو» نیز مشارکت داشته است؛ سازوکاری که با گرایش راست افراطی و به ابتکار شیلی شکل گرفته و آرژانتین، بولیوی، اکوادور، پاراگوئه و اروگوئه نیز در آن حضور دارند.
فوجیموری همچنین پرداختن جداگانه و منفرد به مسئله جرایم سازمانیافته در کشورهای منطقه را «اشتباه» دانست، هرچند در سخنان وی مشخص نشد که راهکار مورد نظر دولت پرو، افزایش همکاری میان کشورهای آمریکای لاتین است یا همکاری و تبعیت عملیاتی بیشتر از واشنگتن.
سازمانهای پرو با تبعیت از آمریکا مخالفت کردند
اخیراً، شماری از سازمانهای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی در پرو مخالفت قاطع خود را با پیوستن این کشور به ائتلاف مورد حمایت ترامپ اعلام کردند. هماهنگی بینالمللی همبستگی (CIS) کاخ سفید را متهم کرد که با استفاده از بهانه امنیت، درصدد «بستن» قاره به نفع خود و تحمیل یک دستورکار نظامی ـ پلیسی در منطقه است.
این ائتلاف در بیانیه خود هشدار داد که سازمانهایی مانند اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا(DEA)، پلیس فدرال آمریکا (FBI) و سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا(CIA) بهعنوان ابزارهایی برای نفوذ و تحکیم نفوذ سیاسی و ایدئولوژیک ایالات متحده در جامعه پرو فعالیت میکنند.
سازمانهای امضاکننده در این بیانیه اعلام کردند: «آنچه واقعاً برای واشنگتن اهمیت دارد، تنوع زیستی ما، آب حوزه آمازون و ذخایر عناصر نادر خاکی، لیتیوم، نفت، طلا و مس موجود در سرزمین ماست؛ یعنی ثروت ملی ما.»
در این سند آمده است که «سپر قاره آمریکا» درصدد پیوند زدن سیاست خارجی پرو با خطمشی جنگطلبانهای است که واشنگتن در سطح جهان علیه کشورهایی مانند ایران و فلسطین دنبال میکند و همزمان قصد دارد محاصره کوبا را تشدید کند، حملات علیه ونزوئلا و نیکاراگوئه را افزایش دهد و از روی کار آمدن حکومتهای همسو در منطقه حمایت کند.
از جمله امضاکنندگان این بیانیه، هکتور بئخار (Héctor Béjar)، وزیر امور خارجه پیشین، آیدا گارسیا نارانیو (Aída García Naranjo)، وزیر پیشین امور زنان، آلبرتو آدریانسن (Alberto Adrianzén)، مشاور پیشین رئیسجمهوری، ریکاردو گادئا(Ricardo Gadea)، فعال اجتماعی و ایلدبرانـدو پرس (Hildebrando Pérez)، شاعر، هستند.
بیش از ۳۰ سازمان اجتماعی و تشکل فرهنگی نیز از این بیانیه حمایت کردهاند.